ตัวเลขเป็นหนึ่งในคำไทยที่ควรเรียนรู้มากที่สุด เพราะในชีวิตประจำวันคุณจะเจอตัวเลขอยู่ตลอด ตั้งแต่การดูราคาสินค้าและบอกเวลา ไปจนถึงการบอกเบอร์โทรศัพท์หรือทำความเข้าใจที่อยู่ การอ่านและพูดตัวเลขพื้นฐานได้จะช่วยให้การใช้ชีวิตประจำวันในเมืองไทยง่ายขึ้นมาก

ข่าวดีคือตัวเลขไทยประกอบขึ้นได้ไม่ยากเมื่อรู้พื้นฐานแล้ว เริ่มจากท่องเลขศูนย์ถึงสิบก่อน แล้วอีกไม่นานก็จะประกอบจำนวนที่ใหญ่ขึ้นมากได้จากชิ้นส่วนพื้นฐานไม่กี่ชิ้นเดิม

ภาษาไทยมีตัวเลขเป็นของตัวเองครบทั้งสิบตัว ใช้งานเหมือนเลขอารบิกทุกอย่าง ทั้งฐานสิบ ค่าประจำหลัก และการเขียนจากซ้ายไปขวา
ทุกวันนี้เลขอารบิกเป็นค่าตั้งต้นในชีวิตประจำวัน แต่เลขไทยยังพบได้ทั่วไป ทั้งในเอกสารราชการ ป้ายวัดและพระราชวัง ราชกิจจานุเบกษา เลขที่บ้าน และหัวหนังสือพิมพ์แบบเก่า

ตามปกติแล้วอยู่เมืองไทยได้เป็นปี ๆ โดยไม่ต้องอ่านเลขไทยก็ได้ แต่ถ้าอยากลองหัดอ่าน เกม ลากเส้นเลขไทย ของเราช่วยได้

ฝึกฟัง

พอรู้จำนวนสิบตัวแรกแล้ว ก็เริ่มประกอบเป็นจำนวนที่ใหญ่ขึ้นได้

จำนวนตั้งแต่ 10 ถึง 19 วนอยู่รอบคำว่า สิบ   [สิบ] ทั้งหมด แค่เติมเลขหลักหน่วยต่อท้าย เช่น สิบ   [สิบ] บวก ห้า   [ห้า] กลายเป็น สิบห้า   [สิบ-ห้า]

จำนวนตั้งแต่ 20 ถึง 29 วนอยู่รอบคำว่า ยี่สิบ   [ยี่-สิบ] ทั้งหมด แค่เติมเลขหลักหน่วยต่อท้าย เช่น ยี่สิบ   [ยี่-สิบ] บวก ห้า   [ห้า] กลายเป็น ยี่สิบห้า   [ยี่-สิบ-ห้า]

ตั้งแต่ 30 เป็นต้นไป จำนวนสิบล้วนเป็นแบบปกติทั้งหมด แค่เอาคำเลขมาต่อหน้า สิบ   [สิบ] ไม่มีกฎพิเศษให้จำอีกแล้ว เช่น สาม   [สาม] บวก สิบ   [สิบ] กลายเป็น สามสิบ   [สาม-สิบ] รูปแบบเดียวกันนี้ใช้ไปจนถึง เก้าสิบ   [เก้า-สิบ]

เลขไทย 100 ตัวแรกแบบครบชุด

พ้นจาก 99 ไปแล้ว ภาษาไทยไม่มีคำเลขใหม่อีกต่อไป สิ่งที่เปลี่ยนคือคำบอกหลักที่ใช้คูณ มีคำใหม่โผล่มาที่จุดทั้งห้านี้ พอรู้ครบก็อ่านจำนวนอะไรก็ได้